Lees het sprookje waar Tobia dol op isDe man die op het huis moest passen
Een boer die zeker weet dat huishouden vast makkelijk is, krijgt precies één dag om dat te bewijzen en ontdekt, uur na uur, hoezeer hij zich vergiste.
Er was eens een boer die ervan overtuigd was dat zijn vrouw in huis nooit iets goed deed. Elke avond kwam hij van het land thuis met een nieuwe klacht: de boter was niet goed gekarnd, de koe was niet op tijd gemolken, het eten was weer te laat.
Op een avond had zijn vrouw, na weer zo’n mopperende speech, er genoeg van. “Als je denkt dat het zo makkelijk is,” zei ze, “blijf jij morgen thuis om op het huis te passen, en ga ik het veld maaien. Dan zien we wel hoe JIJ het doet.”
De boer, ervan overtuigd dat hij het zonder enige moeite kon, stemde meteen in.
Een ochtend vol zelfvertrouwen
De volgende ochtend pakte zijn vrouw de zeis en ging naar het veld, en de boer begon aan zijn nieuwe lijst met klusjes: de boter karnen, de koe melken, het bier brouwen en op de baby passen, niets wat hem veel vaardigheid leek te vragen.
Hij besloot met het bier te beginnen. Maar halverwege het brouwen bedacht hij dat de koe nog gemolken moest worden, en in de veronderstelling dat hij twee dingen tegelijk kon doen, droeg hij de melkemmer naar de kelder, vlak langs het biervat waarvan hij de kraan niet had dichtgedraaid.
De ene ramp na de andere
Tegen de tijd dat hij het merkte, stroomde het bier over de keldervloer. Hij haastte zich om het te verhelpen en vergat de koe helemaal, die was weggedwaald terwijl hij niet keek en op het dak van het huis was geklommen, dat in de oude boerderijen van Noorwegen met graszoden bedekt was, precies het soort dat een hongerige koe onmogelijk kan weerstaan.
Bang dat de koe zou vallen, bond de boer een touw om haar heen en liet het andere eind door de schoorsteen zakken, van plan het van binnenuit stevig vast te houden. Maar net toen begon de baby om melk te huilen, en de boer, verscheurd tussen het touw en de baby, bond het touw om zijn eigen been zodat zijn handen vrij waren, en draaide zich om naar de pappot op het vuur.
Op datzelfde moment gleed de koe uit op het dak. Ze viel niet ver, maar haar gewicht aan het touw was ruim genoeg om de boer aan zijn been de schoorsteen in te trekken, waar hij vast bleef hangen, niets meer kon doen, terwijl beneden de pap zwart aanbrandde.
Wat zijn vrouw aantrof
Toen zijn vrouw die avond thuiskwam, zag ze haar man aan één been aan de schoorsteen hangen, de kelder vol bier, de pap verpest en de baby nog steeds hongerig. Ze hielp hem zonder een woord van triomf naar beneden; ze hoefde helemaal niets te zeggen. Vanaf die dag klaagde de boer nooit meer over hoe zijn vrouw haar dagen doorbracht.
Lofoten Lullaby
Laat dit zachtjes klinken terwijl je dit verhaal voorleest: een traditioneel, met de hand bespeeld wiegeliedje van de Lofoten, Noorwegen.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.