Lees het sprookje waar Zummy dol op isGoudlokje en de drie beren
Een meisje dat van het pad afdwaalt, een huisje met van alles drie, en een huis dat haar zachtjes leert wat van een ander is: een van de meest geliefde verhalen uit Engeland.
Diep in een Engels bos stond een klein huisje van drie beren: een grote vaderbeer, een middelgrote moederbeer en een klein beertje. Op een ochtend maakten ze met z’n drieën pap voor het ontbijt, maar die was te heet om te eten, dus gingen ze wandelen in het bos terwijl hij afkoelde. Niet ver daarvandaan was een meisje met haar als rijpe tarwe van het pad afgedwaald terwijl ze bloemen plukte, en voor ze het wist had ze het huisje van de beren gevonden en de deur opengeduwd.
Op de keukentafel stonden drie kommen pap. Goudlokje had honger van haar wandeling, dus proefde ze de pap uit de grote kom, maar die was te heet. Ze proefde de pap uit de middelste kom, maar die was te koud. Toen proefde ze de pap uit het kleine kommetje, en die was niet te heet en niet te koud maar precies goed, dus at ze hem helemaal op.
Drie van alles
In de voorkamer stonden drie stoelen. Goudlokje klom op de grote stoel, maar die was te hard. Ze klom op de middelste stoel, maar die was te zacht. Toen klom ze op het kleine stoeltje, en dat was precies goed, tot het kraakte, knapte en helemaal in stukken onder haar uiteenviel.
Boven vond ze drie bedden. Ze ging op het grote bed liggen, maar dat was te hard. Ze ging op het middelste bed liggen, maar dat was te zacht. Toen ging ze op het kleine bed liggen, en dat was precies goed, en ze was zo moe van haar lange wandeling dat ze diep in slaap viel.
De beren komen thuis
Al snel kwamen de drie beren terug van hun wandeling, hongerig naar hun pap. Iemand heeft van mijn pap gegeten, bromde de grote vaderbeer. Iemand heeft van mijn pap gegeten, zei de middelste moederbeer. Toen keek het kleine beertje in zijn kommetje en zei: iemand heeft van mijn pap gegeten, en heeft hem helemaal opgegeten.
In de voorkamer zagen ze dat de grote stoel een beetje scheef stond, en de middelste stoel ook, en toen riep de kleine beer: “Iemand heeft op mijn stoel gezeten, en hij is helemaal kapot!” Boven zagen ze het grote bed met de deken scheef getrokken, en het middelste bed net zo, en toen keek de kleine beer naar zijn eigen bedje en zei: “Iemand heeft in mijn bedje gelegen, en ze ligt er nog steeds!”
Precies goed
Goudlokje werd wakker en zag drie beren op haar neerkijken. Ze schrok zo erg dat ze regelrecht uit het bedje sprong, naar het open raam rende, naar buiten klom en zo hard als haar benen haar konden dragen door het bos wegliep, zonder één keer om te kijken.
Ze vond nooit meer de weg terug naar het huisje, en de drie beren kwamen er nooit achter wie hun kleine bezoekster was geweest. Maar Goudlokje herinnerde zich die ochtend nog lang daarna, en vanaf toen was ze voorzichtiger met welke deuren ze openduwde en met welke kommen en stoelen en bedden ze echt mocht uitproberen.
Cornwall Lullaby
Laat dit zachtjes klinken terwijl je Goudlokje en de drie beren voorleest: een traditioneel wiegeliedje uit Cornwall, dezelfde groene uithoek van Engeland waar de drie beren thuis zouden kunnen zijn.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.