Lees de legende waar Lu zo van houdtArion en de dolfijn
Een beroemde musicus, door hebzuchtige zeelieden in zee gegooid, wordt gered door een onverwachte vriend die betoverd is door zijn eigen muziek: de oud-Griekse legende van Arion en de dolfijn.
Lang geleden, in het oude Griekenland, woonde een beroemde dichter en muzikant die Arion heette, in het hele land bekend om zijn buitengewone vaardigheid op de kithara, een snaarinstrument dat veel weg heeft van een lier. Hij reisde van stad naar stad, nam deel aan muziekwedstrijden en won onderweg roem, bewondering en een niet geringe fortuin aan prijzen.
Na een bijzonder geslaagde reis huurde Arion een schip om hem over zee naar huis te brengen, met zijn winst veilig aan boord. Maar halverwege de reis begonnen enkele zeelieden met afgunst naar zijn geld te kijken, en ze beraamden stilletjes een plan om hem overboord te gooien zodra ze ver van het land waren, om daarna te beweren dat hij gewoon op zee verloren was gegaan.
Een laatste lied
Toen Arion doorhad wat de zeelieden van plan waren, begreep hij dat er midden op open zee geen ontsnappen mogelijk was aan het schip. Kalm deed hij nog maar één laatste verzoek: dat ze hem zijn mooiste gewaden lieten aantrekken en nog één laatste lied lieten zingen, staande op de boeg van het schip, voordat ze hun plan uitvoerden. Nieuwsgierig en onbewogen zagen de zeelieden er geen kwaad in en stemden toe.
Een lied dat de zee betoverde
Arion zong het mooiste lied van zijn leven, zijn stem klonk helder en krachtig over de golven. Wat de zeelieden niet wisten, was dat een school dolfijnen bij het schip was samengekomen, aangetrokken door de muziek die over het water klonk. Op het moment dat zijn lied eindigde, sprong Arion zelf van de boeg de zee in, liever dan te wachten tot hij overboord werd gegooid, en net toen hij het water raakte, zwom er een dolfijn onder hem door en tilde hem zachtjes op zijn rug.
Veilig aan land gebracht
De dolfijn zwom maar door en droeg Arion vele mijlen ver, helemaal tot aan de kust bij Kaap Tainaron, waar hij eindelijk weer voet op droge grond zette, veilig en volkomen ongedeerd. Van daar ging hij naar het hof van de koning die hem ooit als gast had ontvangen. Enige tijd later kwam hetzelfde schip de haven binnen, en de zeelieden vertelden aan iedereen die het horen wilde dat Arion er gewoon voor had gekozen om achter te blijven in de stad die ze hadden verlaten. De koning, die de waarheid al kende, liet zien dat Arion levend voor hen stond, en de zeelieden, betrapt op hun eigen leugen, konden niets anders doen dan alles bekennen.
Om zijn redding te eren, plaatste Arion later een bronzen standbeeld van een jongen op een dolfijn bij Kaap Tainaron, waar de dolfijn hem voor het eerst naar veiligheid had gebracht. En tot op de dag van vandaag wordt zijn verhaal steeds opnieuw verteld, als herinnering dat muziek en schoonheid zelfs de wildste harten van de zee kunnen ontroeren, en dat echte vriendelijkheid soms van de meest onverwachte vrienden komt.
Nani Nani
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel Grieks slaapliedje, uit hetzelfde land waar deze legende thuishoort.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.