Lees de legende waar Lu zo van houdtLalibela en de bijen
Een zwerm bijen daalt neer op een slapende baby, niet om hem te steken, maar om hem te kronen: het begin van de legende achter de beroemde uit de rots gehouwen kerken van Ethiopië.
Lang geleden werd er in de hooglanden van Ethiopië een jongetje geboren dat ooit een groot koning zou worden. Terwijl hij op een warme middag in zijn wiegje lag te slapen, daalde er een zwerm bijen uit de lucht neer die zich om hem heen nestelde en zijn kleine lijfje van top tot teen bedekte.
Zijn moeder rende geschrokken naar binnen, ervan overtuigd dat haar baby wel honderd keer gestoken zou worden. Maar toen ze goed keek, zag ze dat de bijen hem helemaal niet staken. Ze bewogen zachtjes over zijn huid, zachtjes zoemend, alsof ze hem bewaakten in plaats van hem pijn te doen.
Een naam en een teken
De wijze oudsten van het dorp werden erbij geroepen om het vreemde schouwspel te zien, en ze zeiden tegen de moeder van de jongen dat ze niet bang moest zijn. “De bijen zijn gekomen om hem te dienen,” zeiden ze, “want op een dag zal hij koning zijn, en zijn volk zal zich rond hem verzamelen, net zoals deze bijen zich nu hebben verzameld.” Vanaf die dag kreeg de jongen de naam Lalibela, wat in de oude Agew-taal betekent: “de bijen erkennen zijn heerschappij.”
Een droom van stenen kerken
Lalibela groeide op tot een vriendelijke en attente jongeman, en na verloop van tijd werd hij inderdaad koning, precies zoals de ouderen hadden voorspeld. Vele jaren later, zo wordt verteld, had hij een levendige droom waarin hem een nieuw Jeruzalem werd getoond, een heilige stad die niet van stenen of hout was gebouwd, maar uit het levende gesteente van de bergen zelf was gehouwen, zodat zijn volk altijd een heilige plek dicht bij huis zou hebben.
De kerken van Lalibela
Lalibela zette zijn arbeiders aan het werk in een vallei hoog in de Ethiopische bergen, en samen begonnen ze enorme, adembenemende kerken naar beneden uit te houwen in de rode vulkanische steen. Niet steen voor steen opgebouwd, maar in één geheel uitgehold uit de aarde onder hun voeten. Volgens de legende werkten de bouwers de hele dag door, en als de nacht viel en zij gingen rusten, kwamen er engelen naar beneden om het houwwerk tot het ochtendgloren voort te zetten, zodat de elf kerken veel sneller uit de rots verrezen dan mensenhanden alleen ooit hadden gekund.
Tot op de dag van vandaag staan de elf uit de rots gehouwen kerken van Lalibela nog precies waar ze zijn uitgehouwen, en trekken ze reizigers en pelgrims uit alle hoeken van de wereld, allemaal om het wonder te zien dat zo lang geleden begon met een baby en een zwerm bijen die niet kwamen om hem pijn te doen, maar om hem te kronen.
Eshururu
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel Amhaars slaapliedje, uit hetzelfde land waar deze legende thuishoort.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.