NellyLees het volksverhaal waar Nelly zo van houdt

Een volksverhaal uit Korea

Heungbu en het zaadje van de zwaluw

Een arme maar goedhartige broer verzorgt de gebroken poot van een zwaluw, en een enkel zaadje dat hij als dank plant, verandert het lot van zijn gezin voorgoed.

Een ouder en kind die samen lezen
Een opmerking bij dit verhaal. Deze zachte hervertelling volgt Heungbu en Nolbu, een van de meest gekoesterde volksverhalen van Korea, generaties lang doorgegeven als pansori-zang voordat het werd opgeschreven. Deze versie behoudt het eenvoudige hart van het verhaal: vrijelijk gegeven vriendelijkheid, zonder hoop op beloning, is een rijkdom op zichzelf.

Lang geleden woonden twee broers in een dorp aan de voet van een berg. Nolbu, de oudste, had het land van hun vader geërfd en was rijk en gierig geworden, terwijl Heungbu, de jongste, met lege handen was weggestuurd en met zijn gezin in een piepklein huisje woonde, altijd vriendelijk ondanks dat hij zo weinig had.

Op een lentedag vond Heungbu een zwaluw die uit zijn nest onder zijn dak was gevallen, met een gebroken pootje. Hij spalkte het kleine pootje met een reepje stof en voerde de vogel kruimels tot hij genezen was en met de anderen naar het zuiden kon vliegen voor de winter.

Eén enkel zaadje

De lente daarna kwam de zwaluw terug en liet één enkel pompoenzaadje voor Heungbu’s deur vallen voordat ze weer wegvloog. Heungbu plantte het zonder iets bijzonders te verwachten en keek vol verbazing toe hoe er drie enorme pompoenen uit groeiden, elk groter dan een volwassen man.

Wat de pompoenen bevatten

Toen Heungbu en zijn vrouw de pompoenen eindelijk openmaakten, vielen er rijst, goud en fijne zijde uit, meer dan genoeg om hun hele gezin jarenlang te voeden en te kleden. Heungbu deelde royaal met zijn buren, en het nieuws over zijn plotselinge fortuin bereikte al snel de oren van zijn broer.

Nolbu probeert hetzelfde trucje

Nolbu, hebzuchtig naar dezelfde beloning, ving een zwaluw, brak zelf zijn poot en verbond hem daarna, in de verwachting het volgende voorjaar precies zo beloond te worden als zijn broer. En jawel, het jaar daarop keerde er een zwaluw terug en liet ook bij zijn deur een pompoenzaadje vallen. Maar toen Nolbu’s pompoenen eindelijk werden opengesneden, kwamen er alleen maar kobolden en eindeloze ellende uit, en Nolbu verloor bijna alles wat hij bezat.

Familie, weer samen

Toen Heungbu hoorde van de ondergang van zijn broer, greep hij niet de kans om te spotten en keerde hij zich niet af. Hij verwelkomde Nolbu en zijn gezin in zijn eigen huis en deelde alles wat hij had, net zo royaal als vroeger, en de twee broers brachten hun jaren samen door, dichter bij elkaar dan ooit.

De zwaluw, zo zegt het verhaal, gaf nooit iets om de pompoen. Ze gaf alleen om het soort hart dat een gebroken vleugel zou helen en niets terugvroeg.

🎧 De slaapsoundtrack voor vanavond

▶ Kijk op ons YouTube-kanaal

Jajangga

Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel, met de hand gespeeld Koreaans slaapliedje, uit dezelfde cultuur als dit verhaal.

Meer verhalen, meer slaapliedjes

Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.