Lees het sprookje waar Nelly dol op isRapunzel
Een meisje met haar zo lang dat je erlangs kunt klimmen, een toren zonder deur, en een jongen die na vele jaren de weg naar haar terugvond: een sprookje dat de gebroeders Grimm beroemd maakten, en dat ouder is dan zij wisten.
Een man en vrouw hadden al jaren een kind gewenst, en eindelijk was er een op komst. Vanuit hun raam kon de vrouw in de tuin van de tovenares naast hen kijken, waar een bed vol rapunzel, een klein groen plantje met zoete blaadjes, dik en fris groeide. Ze verlangde er zo hevig naar dat ze niets anders meer kon eten, en op een avond klom haar man over de muur om wat voor haar te plukken.
De tovenares betrapte hem bij zijn tweede bezoek. Ze was niet boos, of leek dat niet te zijn. Ze zei dat hij zoveel rapunzel mocht nemen als hij wilde, op één voorwaarde: als het kind geboren was, zou zij komen om het als haar eigen kind groot te brengen. Bang, en met zijn vrouw nog steeds ziek, stemde de man toe. Toen er een dochter werd geboren, kwam de tovenares haar halen en noemde haar Rapunzel.
De toren
Rapunzel groeide uit tot een meisje met een stem als een klokje en haar als fijn goud, zo lang dat het, als ze het vlocht, de grond raakte. Op haar twaalfde verjaardag sloot de heks haar op in een toren diep in het bos, een toren zonder trap en zonder deur, met maar één klein raam helemaal bovenin. Als de heks naar boven wilde, ging ze beneden staan en riep, en dan sloeg Rapunzel haar lange vlecht om een haak bij het raam en liet hem naar beneden vallen, en de heks klom erlangs omhoog.
Een jonge prins, die op een dag door het bos reed, hoorde Rapunzel voor zichzelf zingen en kon geen enkele manier vinden om bij haar te komen. Hij kwam avond na avond terug om te luisteren, tot hij op een nacht de tovenares zag aankomen en omhoog hoorde roepen, en de gouden vlecht naar beneden zag komen. Toen ze weg was, ging hij op dezelfde plek staan en riep dezelfde woorden, en ook voor hem viel de vlecht naar beneden, en hij klom omhoog. Rapunzel schrok, maar hij sprak vriendelijk, en al snel keek ze meer naar zijn bezoekjes uit dan naar wat dan ook.
Ontdekt
Op een dag vroeg Rapunzel, zonder erbij na te denken, aan de heks waarom zij zoveel zwaarder was om omhoog te trekken dan de jonge man die ‘s avonds kwam. De heks begreep het meteen. In haar woede sneed ze Rapunzels vlecht af, bracht haar naar een woest en verlaten land ver weg en liet haar daar alleen achter. Daarna ging ze terug naar de toren en wachtte.
Die avond riep de prins zoals altijd omhoog, en de tovenares liet de afgeknipte vlecht zakken, die ze aan de haak had vastgemaakt. Hij klom omhoog in de verwachting Rapunzel te vinden, maar vond alleen de tovenares, die hem vertelde dat hij het meisje nooit meer zou zien. In zijn verdriet verloor hij zijn evenwicht en viel in de doornen beneden, en de doornen beschadigden zijn ogen zodat hij niets meer kon zien.
Door de jaren heen
De prins zwierf lange tijd rond, blind, levend van wortels en bessen, luisterend naar een stem die hij half nog kende. Na enkele jaren bracht zijn omzwerving hem, zonder dat hij het wist, in het wilde land waar Rapunzel was achtergelaten. Hij hoorde haar zingen, hetzelfde lied uit de toren, en liep erop af, en zij zag hem en rende naar hem toe en huilde, en twee van haar tranen vielen op zijn ogen.
Waar de tranen vielen, keerde zijn zicht terug, zo helder als het ooit was geweest, en hij zag haar gezicht voor het eerst in jaren. Hij nam haar mee naar het koninkrijk van zijn vader, en van de tovenares werd nooit meer iets vernomen. Rapunzel was opgegroeid met alleen een raam op de wereld, en dat had haar niet hard of bang gemaakt. De prins had zijn weg en zijn zicht verloren en was toch blijven lopen. En uiteindelijk vonden ze elkaar op het geluid van een lied.
Sorbian Lullaby
Laat dit zachtjes klinken terwijl je Rapunzel voorleest: een traditioneel, met de hand bespeeld wiegeliedje van de Sorben, een klein Slavisch volk van de bossen en moerassen in het oosten van Duitsland.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.