Lees het sprookje waar Lu dol op isSneeuwwitje
De wens van een koningin, een magische spiegel en een meisje dat een thuis vindt in een huisje bij zeven kleine vrienden: een van de oudste verhalen die de gebroeders Grimm ooit opschreven.
Lang geleden zat een koningin in de winter te naaien bij een open raam. Terwijl er sneeuw voorbijdwarrelde, prikte ze zich in haar vinger, en drie druppels bloed vielen op de sneeuw eronder. Getroffen door hoe het rood afstak tegen het wit, wenste ze hardop een dochter met een huid zo wit als sneeuw, lippen zo rood als bloed en haar zo zwart als het raamkozijn. Haar wens ging in vervulling en ze noemde het meisje Sneeuwwitje, hoewel ze zelf niet meer meemaakte hoe ze opgroeide.
De koning hertrouwde, en zijn nieuwe koningin was mooi maar ijdel, en bezat een spiegel die elke vraag eerlijk beantwoordde. Elke ochtend vroeg ze hem wie de mooiste van het land was, en elke ochtend noemde hij haar, tot de dag waarop Sneeuwwitje zeven werd en de spiegel een ander antwoord gaf. Ze kon het niet verdragen, liet een jager komen en beval hem het meisje mee het bos in te nemen en nooit meer terug te brengen.
De genade van de jager
De jager leidde Sneeuwwitje diep tussen de bomen, maar toen het moment daar was, merkte hij dat hij niet kon doen wat de koningin had gevraagd. Hij zei haar te vluchten en nooit meer naar het kasteel terug te keren, en om de koningin tevreden te stellen bracht hij het hart van een jong hert mee, waardoor ze geloofde dat de verschrikkelijke opdracht was volbracht.
Sneeuwwitje liep tot het bos donker werd en stuitte op een klein huisje, netjes maar leeg, met zeven bedjes erin. Te moe om verder te gaan at ze een klein beetje van elk van de zeven bordjes op tafel en viel in slaap op drie bedjes die tegen elkaar geschoven waren. Toen de zeven dwergen die er woonden uit de bergen thuiskwamen, vonden ze haar slapend. Toen ze wakker werd en haar verhaal vertelde, waren ze zo geroerd dat ze mocht blijven en voor hen mocht zorgen, terwijl zij overdag in de mijn werkten.
De venter aan de deur
Terug in het kasteel vroeg de koningin haar spiegel nog eens, en ze hoorde dat Sneeuwwitje springlevend was in een huisje voorbij de zeven heuvels. Verkleed als oude venter ging ze erheen en bood door het raam een prachtige appel aan, rood aan de ene kant en bleek aan de andere. De vergiftigde helft bewaarde ze voor Sneeuwwitje, en de veilige helft at ze zelf op om te bewijzen dat hij onschuldig was.
Sneeuwwitje, die gewaarschuwd was nooit iemand binnen te laten maar niet dacht dat een vriendelijke oude venter kwaad kon, nam een hap en viel meteen in een slaap zo diep dat het op de dood leek. Toen de dwergen thuiskwamen en haar niet wakker kregen, huilden ze en brachten ze het niet over hun hart haar te begraven. Daarom legden ze haar in een glazen kist op een open plek, waar ze nog over haar konden waken.
Wakker worden op de open plek
De seizoenen gingen voorbij, en een jonge prins die door het bos reed, kwam de glazen kist tegen en het meisje erin, dat er gewoon uitzag alsof ze sliep en niet alsof ze was heengegaan. Hij vroeg de dwergen of de kist naar zijn kasteel mocht worden gebracht, zodat ze naar behoren geëerd kon worden, en ze stemden toe. Toen zijn mannen de kist over een gevallen tak tilden, schokte hij, en het stukje vergiftigde appel dat in Sneeuwwitjes keel vastzat, schoot los. Ze deed haar ogen open.
Eerst ging ze terug naar het huisje om de zeven dwergen te bedanken die haar veilig hadden gehouden, voordat ze doorging naar het kasteel om een nieuw leven te beginnen. De koningin was nooit meer welkom in dat koninkrijk, en Sneeuwwitje zei vaak dat een thuis geen kasteel hoeft te zijn, alleen mensen die aardig voor je zijn zonder dat ze daar reden toe hebben.
Swabian Lullaby
Laat dit zachtjes klinken terwijl je Sneeuwwitje voorleest: een traditioneel, met de hand bespeeld wiegeliedje uit Zwaben, in het zuiden van Duitsland.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.