Lees het volksverhaal waar Elena zo van houdtMah-Pishani, het meisje met de maan op haar voorhoofd
De vriendelijkheid van een arm meisje voor een vreemdeling levert haar een maan op haar voorhoofd en sterren in haar haar op, in een van de geliefdste sprookjes van Perzië.
In een klein dorp aan de rand van de woestijn woonde een meisje wier stiefmoeder niet aardig voor haar was. Ze kreeg de zwaarste klusjes van het huis, terwijl de eigen dochter van de stiefmoeder lui bij het vuur zat. Op een dag stuurde de stiefmoeder het meisje met een mand ruwe katoen naar de rivier en zei dat ze pas thuis mocht komen als elke draad tot garen was gesponnen.
Het meisje zat de hele ochtend bij de rivier te spinnen, zo snel als haar vingers konden, tot de wind de laatste draad van haar schoot tilde en over het water meevoerde. Bang om met lege handen thuis te komen, waadde ze door de rivier om hem te zoeken, en ze kwam bij een klein lemen huisje dat ze nooit eerder had gezien.
Het huis aan de overkant van de rivier
Binnen zat een oude vrouw, gebogen en grijs, die het meisje vroeg haar met een paar kleine klusjes te helpen voordat ze de verloren draad zou teruggeven. Ze vroeg het meisje een vloer te vegen die, hoe hard ze ook veegde, niet stofvrijer leek te worden, een schorpioen te voeren die in de hoek zat uit te rusten, en haar door te kammen dat zo verward was als doornstruiken. Het meisje deed elke klus zachtjes en zonder te klagen, en deinsde geen enkele keer terug voor de verzoeken van de vreemde oude vrouw.
Een maan en een regen van sterren
Tevreden over haar geduldige vriendelijkheid zei de oude vrouw dat het meisje haar hoofd moest buigen boven een klein aarden bakje water. Toen het meisje haar gezicht weer ophief, gloeide er een zachte maansikkel op haar voorhoofd, en elke keer dat ze vanaf die dag haar haar kamde, glinsterden en vielen er kleine sterretjes uit als dauw. De oude vrouw gaf haar het gesponnen garen terug, en het meisje bedankte haar en liep naar huis, de hele weg zachtjes stralend.
De stiefzus waagt haar kans
Toen de stiefmoeder de maan op het voorhoofd van het meisje zag, werd ze jaloers en stuurde de volgende dag haar eigen dochter naar de rivier, in de hoop op dezelfde beloning. Maar toen het meisje bij het kleine lemen huisje kwam, keek ze op elke taak neer, weigerde ze de schorpioen aan te raken en klaagde ze de hele tijd over de rommel. De oude vrouw, die dit zag, stuurde haar naar huis met een klein pluimpje van een ezelsstaart dat uit haar voorhoofd groeide, en geen enkele uitbrander kreeg het ooit weer weg.
Gevonden bij maanlicht
Niet lang daarna reed een jonge prins bij schemering langs het huis van het meisje en zag een vreemd, zacht licht uit een raam boven schijnen. Hij volgde het en vond het meisje met de maan op haar voorhoofd, en nadat hij haar hele verhaal had gehoord, wist hij dat hij geen andere bruid wilde. Ze trouwden binnen de maand, en er wordt verteld dat je op heldere nachten, als je goed naar de maan kijkt, haar vriendelijkheid nog steeds terug kunt zien stralen.
Vriendelijkheid, zo zegt het verhaal, is makkelijk te geven aan wie het kan terugbetalen. Het echte geschenk is haar net zo royaal aan te bieden aan wie dat, zo lijkt het, niet kan.
Lalayi
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel, met de hand gespeeld Perzisch slaapliedje uit Iran, uit dezelfde cultuur als dit verhaal.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.