Lees het volksverhaal waar Anna zo van houdtDe draak van de Wawelheuvel
Een hongerige draak onder een kasteelheuvel jaagt een hele stad angst aan, tot een slimme jonge schoenmaker hem te slim af is met niets scherpers dan een beetje list.
Lang geleden, onder de kalkstenen heuvel waar nu het kasteel van Krakau staat, woonde een draak in een diepe, donkere grot. Rook kringelde uit zijn neusgaten, zijn schubben rinkelden als munten wanneer hij zich bewoog, en af en toe sjokte hij naar buiten om zich een schaap, of twee, of drie, toe te eigenen uit de velden beneden.
De inwoners probeerden alles. Ridders reden erop uit met zwaarden en speren, maar de schubben van de draak deden elke klinge afketsen, en een voor een keerden de ridders naar huis terug zonder het beest een schram te hebben bezorgd. De koning bood de hand van zijn eigen dochter aan aan wie de stad eindelijk van de draak zou verlossen, maar zelfs die grootse belofte hielp niet veel, want niemand kon dichtbij genoeg komen om het te proberen.
Het idee van een schoenmaker
Uiteindelijk bedacht een jonge schoenmakersleerling genaamd Skuba, die ridder na ridder had zien falen, een heel ander plan. In plaats van een zwaard nam hij een schapenvacht, en in plaats van die met wol te vullen, deed hij er een snuf zwavel uit de smidse in, naaide hem netjes dicht en liet hem achter op het veld waar de draak graag ging jagen.
De dorstigste draak van Polen
De draak, die iets rook dat op een makkelijke maaltijd leek, slokte de schapenvacht in één hap naar binnen. Bijna meteen verspreidde zich een vreselijk brandend gevoel door zijn buik, en de draak haastte zich naar de rivier om te drinken. Hij dronk, en dronk, en bleef maar drinken, en slurpte het koele water van de Wisła in grote slokken naar binnen, om het vuur in zijn binnenste te doven.
De draak dronk zoveel rivierwater dat zijn buik rond en zwaar werd als een heuvel, en zijn ogen werden nog zwaarder, tot hij uiteindelijk geen stap meer kon zetten. Met een enorme, slaperige geeuw rolde hij zich op aan de oever en viel in de diepste slaap van zijn leven. Toen hij dagen later eindelijk wakker werd, voelde hij zich zo dwaas en zo vol dat hij stilletjes het water in gleed en stroomafwaarts wegzwom, om de stad nooit meer lastig te vallen.
Een stad vernoemd naar haar held
De dankbare inwoners bouwden hun stad daar op de heuvel boven de oude grot van de draak, en noemden haar Krakau, naar de slimme jongeman die volgens sommigen de allereerste heerser werd. Tot op de dag van vandaag kun je, als je de heuvel bezoekt, een standbeeld van de draak bij de ingang van de grot vinden, en af en toe blaast het nog steeds een wolkje warme rook uit, om iedereen eraan te herinneren dat hij hier ooit was.
Het verhaal herinnert ons eraan dat geen enkel zwaard de draak ooit aanraakte. Het was één slim, geduldig idee dat hem uiteindelijk op weg stuurde.
A, A, A, Kotki Dwa
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel, met de hand gespeeld Pools slaapliedje, uit dezelfde cultuur als dit verhaal.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.