Lees het volksverhaal waar Tobia zo van houdtDe aap en de krokodil
Een slimme aap en een hongerige krokodil leren dat ware vriendschap geen hebzucht overleeft, in een van de oudste en meest geliefde fabels van India, uit de eeuwenoude Panchatantra.
Lang geleden woonde er aan de oever van een brede rivier in het oude India een aap die zijn thuis had gemaakt in een hoge mangoboom die vlak aan de waterkant groeide. De boom hing vol met de zoetste mango’s van het bos, en de aap, een gulle ziel, hield ze nooit allemaal voor zichzelf.
In de rivier eronder woonde een krokodil, en na verloop van tijd werden de twee echte vrienden. Elke dag gooide de aap een paar rijpe mango’s naar beneden, en de krokodil nam er een aantal mee naar huis, over het water, voor zijn vrouw, zodat ook zij kon proeven van de zoetheid die de aap elke dag at.
Het onvriendelijke verzoek van een vrouw
Op een avond begon de vrouw van de krokodil, na de ene heerlijke mango na de andere te hebben gegeten, hardop te mijmeren. “Als het fruit dat deze aap elke dag eet al zo zoet is,” zei ze, “stel je dan eens voor hoe zoet zijn hart moet zijn, na zijn hele leven niets anders dan mango’s te hebben gegeten.” Ze zei tegen haar man dat ze niet zou rusten voordat ze het had geproefd, en de krokodil, verscheurd tussen zijn vrouw en zijn vriend, wist niet wat hij moest zeggen.
Een uitnodiging aan de overkant van de rivier
De volgende dag nodigde de krokodil, met een zwaar hart, de aap uit om bij hem thuis aan de overkant van de rivier op bezoek te komen, en bood aan hem veilig op zijn rug naar de overkant te brengen. Verrukt bij het idee kennis te maken met de familie van zijn vriend, klom de aap zonder erbij na te denken op zijn rug, en de krokodil begon te zwemmen.
Halverwege de oversteek begon de krokodil steeds dieper in het water weg te zakken, tot de aap, die nerveus werd, vroeg wat er aan de hand was. Niet in staat het geheim nog langer te bewaren, gaf de krokodil de waarheid toe: zijn vrouw wilde het hart van de aap, en hij was gevraagd het haar te brengen.
Een slimme ontsnapping
De aap, die snel nadacht, raakte niet in paniek. “Oh, wat jammer dat je dat niet eerder hebt gezegd,” zei hij kalm. “Mijn hart draag ik nooit met me mee, daar is het veel te kostbaar voor. Ik laat het altijd veilig in mijn boom hangen voordat ik ergens heen ga. We moeten meteen terug, dan kan ik het voor je halen.” De krokodil, opgelucht en overtuigd van elk woord, draaide zich om en zwom zo snel als hij kon terug naar de mangoboom.
Zodra ze de oever bereikten, sprong de aap in de takken en keek neer op zijn vriend. “Een ware vriend,” zei hij zachtjes, “zou nooit van een ander vragen zijn leven op te geven, wie het hem ook vroeg.” De krokodil, beschaamd over wat hij bijna had gedaan, bood van harte zijn excuses aan, en vanaf die dag bracht hij zijn vrouw genoeg mango’s en luisterde hij nooit meer naar onvriendelijk advies.
Rajasthan-slaapliedje
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel slaapliedje uit Rajasthan, uit hetzelfde land waar deze eeuwenoude fabel voor het eerst werd verteld.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.