Lees het volksverhaal waar Anna zo van houdtDe gouden vogel
Een baby wordt geboren met een gouden ster op zijn voorhoofd, maar jaloerse handen verbergen de waarheid en sturen hem weg: het verhaal van een gouden vogel die uiteindelijk onthult wat er echt is gebeurd, uit de Berbersprookjes van het Atlasgebergte in Marokko.
Lang geleden woonden er in een dorp hoog in het Atlasgebergte drie zussen die elke avond samen bij het vuur wol spinden. Op een nacht hoorden ze dat de sultan van hun land op zoek was naar een vrouw, en elke zus begon hardop te dromen over wat ze hem zou beloven. “Als ik gekozen werd,” zei de jongste, die Yamina heette, “zou ik hem een zoon geven met een ster van puur goud die op zijn voorhoofd schijnt.”
Het nieuws over Yamina’s belofte bereikte de oren van de sultan, van mond tot mond doorgegeven, zoals dat gaat, tot het het paleis zelf bereikte. Nieuwsgierig en gecharmeerd liet de sultan Yamina komen, en toen hij haar even vriendelijk als slim vond, maakte hij haar zijn vrouw. Haar twee oudere zussen kwamen bij haar in het paleis wonen, hoewel er in hun hart al een stille afgunst begon te groeien.
Een gouden ster en een geheim
Toen Yamina’s zoon werd geboren, blonk er inderdaad een klein gouden sterretje op zijn voorhoofd, precies zoals ze had beloofd. Maar haar zussen, die haar geluk niet konden verdragen, wikkelden de baby zachtjes in een mand bekleed met zachte doek en lieten hem wegdrijven op de rivier achter het paleis, terwijl ze de sultan een droevig en onwaar verhaal vertelden.
De mand kwam niet ver. Ze bleef liggen tussen het riet vlak bij een tuin, waar een vriendelijke oude tuinman haar vond terwijl hij zijn bomen water gaf. Hij tilde de slapende baby in zijn armen, zag het kleine gouden sterretje en kon niet anders dan glimlachen. Vanaf die dag voedde hij de jongen op als zijn eigen kind en noemde hem Aziz, wat “kostbaar” betekent.
De vogel die de waarheid kende
Aziz groeide op in het huisje van de tuinman, waar hij rozen en sinaasappelbomen verzorgde, en hij werd vriendelijk en slim, precies zoals zijn moeder was geweest. Op een ochtend streek een klein gouden vogeltje neer op zijn vensterbank en begon te zingen, niet zomaar vogelzang, maar woorden, zo helder als gesproken taal: “Onder het dak van het paleis is een ster geboren, verborgen, maar nooit verdwenen.”
Aziz volgde de vogel door de tuinpoort, langs de fonteinen en helemaal tot aan het paleis, waar hij boven het raam van de sultan neerstreek en zijn vreemde, gouden lied zong zodat iedereen het kon horen. De sultan, geschrokken, vroeg de tuinmansjongen dichterbij te komen, en daar, onder zijn donkere haar, zag hij het: een kleine ster, glanzend goud.
Een gezin weer heel
De waarheid kwam daarna snel aan het licht. Yamina huilde van vreugde toen ze haar zoon weer in haar armen hield, en zelfs haar zussen, die eindelijk onder ogen zagen wat hun jaloezie hen had gekost, ontdekten dat de vergeving van de familie milder was dan ze verdienden. De gouden vogel bleef vanaf dat moment in de paleistuin, en men zegt dat je hem op stille avonden nog zachtjes hoort zingen tussen de sinaasappelbomen, als herinnering dat de waarheid, hoe lang ze zich ook verbergt, altijd de weg naar huis vindt.
Nini Nini Ya Moumou
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel Marokkaans slaapliedje, uit hetzelfde land waar dit verhaal voor het eerst werd verteld.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.