Lees de legende waar Zummy zo van houdtKoning Midas en de gouden aanraking
Een koning krijgt een wens die alles wat hij aanraakt in goud verandert, maar leert al snel dat sommige dingen kostbaarder zijn dan goud zelf: de eeuwenoude legende van koning Midas, die volgens het verhaal regeerde in de heuvels van het oude Anatolië, in het huidige Turkije.
Lang geleden, in de heuvels van het oude Frygië, in wat nu Turkije is, woonde een koning die Midas heette en die van goud hield boven alles. Zijn schatkamer zat boordevol gouden munten en bekers, en in zijn paleistuin groeiden rijen van de mooiste rozen van het land, met net zoveel zorg verzorgd als zijn fortuin.
Op een middag vond Midas een oude, vermoeide vreemdeling die tussen zijn rozen lag te slapen. Het was Silenus, een zachtaardige metgezel van de god Dionysus, die van de volgelingen van de god was afgedwaald en de weg kwijt was geraakt. In plaats van de oude man weg te sturen, verwelkomde Midas hem hartelijk, gaf hem eten en rust, en bracht hem na enkele dagen persoonlijk terug naar Dionysus.
Een vervulde wens
Dionysus was dolblij dat zijn oude vriend veilig terug was, en uit dankbaarheid bood hij Midas één wens aan, alles wat zijn hart begeerde. Zonder er ook maar een moment over na te denken, vroeg Midas dat alles wat hij aanraakte in goud zou veranderen. Dionysus aarzelde en vroeg of hij het zeker wist, maar Midas, verblind door de gedachte aan eindeloze schatten, hield vol, en dus vervulde de god zijn wens.
De gouden vloek
In het begin was Midas dolblij. Hij raakte een takje aan en het veranderde in glanzend goud. Hij raakte een steen aan, en een appel, en elk werd een klein, perfect gouden schatje. Maar die avond, toen hij aan tafel ging om te eten, werd het brood hard en goudkleurig zodra het zijn vingers raakte, en de wijn in zijn beker werd goud voordat hij zijn lippen bereikte. Nog erger was het toen zijn dierbare dochter naar hem toe rende om hem te omhelzen: ook zij veranderde in goud, koud en roerloos, bevroren in zijn armen.
Weggespoeld in de rivier
Met een gebroken hart en uitgehongerd rende Midas terug naar Dionysus en smeekte hem de gave weg te nemen. Ontroerd door het verdriet van de koning zei Dionysus hem naar de rivier de Pactolus te gaan en zijn handen in het water te wassen. Midas deed precies wat hem was gezegd, en toen hij aan de oever knielde, trok de gouden aanraking uit zijn vingers en stroomde weg met de stroom.
Toen Midas naar huis rende, vond hij zijn dochter weer levend, warm en lachend, alsof ze alleen maar had geslapen. Vanaf die dag wenste Midas nooit meer goud, en hij stelde zijn gezin en zijn tuin boven elke schat. En men zegt dat het zand van de Pactolus in Turkije zelfs nu nog glinstert van goudvlokjes, een stille herinnering aan de koning die leerde dat liefde meer waard is dan enig fortuin.
Dandini Dandini Dastana
Speel dit zachtjes af terwijl je leest: een traditioneel Turks slaapliedje, uit hetzelfde land waar deze eeuwenoude legende voor het eerst werd verteld.
Meer verhalen, meer slaapliedjes
Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.