AnnaLees het sprookje waar Anna dol op is

Een fabel uit het oude Griekenland

De schildpad en de haas

Een opschepperige haas, een langzame maar vastberaden schildpad, en een race die bewijst dat snelheid alleen nooit echt de kern was.

Een ouder en kind die samen lezen
Een opmerking bij dit verhaal. Deze fabel wordt traditioneel aan Aesopus toegeschreven, die een verteller in het oude Griekenland rond de 6e eeuw voor Christus zou zijn geweest. Of Aesopus één echt persoon was of een naam die in de loop van de tijd aan veel verschillende vertellers werd verbonden, is echt onzeker, maar zijn fabels, al meer dan tweeduizend jaar doorverteld, behoren tot de oudste kinderverhalen die nog steeds worden verteld.

Lang geleden, in een groene vallei, hield een haas van niets zo veel als de andere dieren plagen met hoe langzaam ze waren. Zijn favoriete slachtoffer was de schildpad, die elke dag dezelfde paden bewandelde en nooit haast leek te hebben.

“Wat ben jij langzaam,” lachte de haas op een middag, “ik kan rondjes om je heen rennen en nog steeds elke race winnen.”

De schildpad, onbewogen, antwoordde eenvoudig: “Laten we dan een race houden, dan weten we het.”

De race begint

Het nieuws verspreidde zich door het bos, en op de dag van de race kwamen alle dieren kijken. De vos zette de finishlijn uit aan de andere kant van de wei, en bij het signaal schoot de haas als een pijl weg, stof achter zich opwerpend, terwijl de schildpad zijn langzame, gestage wandeling begon, de ene voet voor de andere.

Binnen enkele minuten was de haas zo ver voor dat hij de schildpad achter zich niet eens meer kon zien. Zeker van zijn winst, en met genoeg tijd over, besloot hij dat een dutje onder een schaduwrijke boom heus geen kwaad kon.

Langzaam en gestaag

Terwijl de haas sliep, liep de schildpad door. Hij stopte niet om te rusten en niet om te vieren hoe goed het ging; hij bleef gewoon vooruit gaan, kleine stap na kleine stap, precies zoals hij altijd deed.

Toen de haas wakker werd en zich uitrekte en met een schok besefte hoe lang hij had geslapen, rende hij het laatste stuk zo hard als zijn benen hem droegen. Maar het was te laat: de schildpad was al over de finishlijn, rustig en zonder haast, precies toen de haas achter hem aan kwam stuiven.

De dieren die zich hadden verzameld om te kijken, lachten die dag niet om de snelheid van de haas; ze praatten erover hoe de schildpad had gewonnen, simpelweg door nooit te stoppen. Langzaam en gestaag was het uiteindelijk genoeg geweest.

🎧 De slaapsoundtrack voor vanavond

▶ Kijk op ons YouTube-kanaal

Cretan Lullaby

Laat dit zachtjes klinken terwijl je deze fabel voorleest: een traditioneel, met de hand bespeeld wiegeliedje uit Kreta, Griekenland.

Meer verhalen, meer slaapliedjes

Dit is een verhaal uit een groeiende verzameling traditionele verhalen van over de hele wereld, elk gecombineerd, waar mogelijk, met een echt slaapliedje uit dezelfde cultuur.